شدند كه سبب اعتراض مجامع بين‌المللى شد . مراكش : فرمانرواى شرفاى مراكش در اين‌زمان عبد العزيز چهارم است كه در سال 1319 هجرى ( 1901 م . ) شخصا زمام امور كشور را در دست گرفت . ديرى نگذشت كه تحت تأثير گروه معدودى از اروپاييان قرار گرفت و دست به اقدامات تجددخواهانه و تشريفاتى زد كه اين اقدام مستلزم هزينه‌هاى زياد و هم مغاير با آداب و سنن مسلمانان بود و عمل وى سبب عدم رضايت جامعه مراكش گرديد . مضافا بر اين زمانى كه در صدد وضع مالياتهاى ارضى برآمد ، عدم رضايت مردم دوچندان شد و هرج‌ومرج و نابسامانى بروز نمود كه در همين گيرودار شخصى به نام بو حمزه در مشرق فاس ظهور كرد . هر چند كه بو حمزه به تصرف فاس موفق نشد ، توانست رقيبى براى عبد العزيز در ناحيه ريف شرقى باشد . مصر : خديو مصر در اين‌زمان عباس دوم حلمى است ( 1892 - 1914 م . ) اروپا آلمان : شاه پروس و آلمان در اين‌زمان ويلهلم دوم است ( 1888 - 1918 م . ) اتريش : امپراتور اتريش در اين‌زمان فرانسوا ژوزف است ( 1848 - 1916 م . ) اسپانيا : پادشاه اسپانيا در اين‌زمان آلفونسوى سيزدهم است ( 1886 - 1931 م . ) در سال 1895 م . انقلابى در كوبا آغاز و سبب لطمات زيادى به منافع امريكاييها شد . دولت ممالك متحده امريكاى شمالى كه اهميت سوق الجيشى كوبا را مىدانست ، از اسپانيا خواست كه كوبا را تخليه كند . در آوريل 1898 اسپانيا اعلان جنگ داد ليكن ناوگان اسپانيا در فيليپين مغلوب شد . به موجب پيمان پاريس در سال 1898 ميلادى ، كوبا آزاد و تحت قيموميت ممالك متحد امريكاى شمالى قرار گرفت و در نتيجه اين جنگ امپراتورى اسپانيا عملا منحل شد . انگلستان : در دوران سلطنت مظفر الدين شاه ، در انگلستان ملكه ويكتوريا سلطنت مىكرد ( 1837 - 1901 م . ) در سال 1897 م . جشن باشكوهى به يادبود شصتمين سال طولانىترين پادشاهى انگلستان برپا شد . در سال 1900 ميلادى حزب كارگر به وجود آمد .